Tytuł całej witry, zwykle logo

Strona domowa

 

ERNEST BRYLL (ur. 1935 w Warszawie) w 1956 ukończył wydział Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Pierwszy tomik wierszy ukazał się w 1958. Przez wiele lat był krytykiem filmowym, pracował jako kierownik literacki teatru TV (1963-67), oraz jako szef lub kierownik literacki kilku zespołów filmowych (Kamera, Silesia, Oko), autor audycji telewizyjnych dotyczących kultury. jako dziennikarz współpracował z „Po Prostu”, należał do zespołu „Współczesności”. W latach 1974-1978 był dyrektorem Polskiego Instytutu Kultury w Londynie, a w latach 1991-1995 Ambasadorem RP w Republice Irlandii (Pierwsza Ambasada RP w stosunkach polsko-irlandzkich). W 1989 r. wykładał na uniwersytecie Sunny University, Albany USA i wygłosił cykl wykładów i seminariów w innych amerykańskich uniwersytetach. Autor licznych tomików poezji, sztuk scenicznych, oratoriów, musicali i programów telewizyjnych. Tłumacz z języka irlandzkiego, czeskiego, jidish. Jest członkiem PEN Club Poland, Irish PEN Club, SEC (Society of European Culture), SPP, ZAIKS, ZAKR. Mieszka w Warszawie wraz z żoną i dwiema córkami oraz zwierzętami: psem Guinnessem rasy labrador, oraz kotką rasy dachowo-irlandzkiej. Otrzymał między innymi nagrody i odznaczenia: Nagroda im. W. Broniewskiego w dziedzinie poezji, 1964 Nagroda II stopnia Ministerstwa Kultury i Sztuki, 1965 Nagroda im. Stanisława Piętaka, 1968 Nagroda II stopnia Ministerstwa Kultury i Sztuki, 1973 Nagroda Miasta Warszawy, 1973 Nagroda Narodowego Funduszu Kultury, 1989 Order Irlandzkiego Rodu Królewskiego O’Conor (The Order of the Companion of the Royal House of O’Conor), Irlandia 1995 Medal Daniela Gabriela Richarda za krzewienie rozwoju ludowej kultury Słowacji, 2004. Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, 2006 Nagroda im. Cypriana Norwida w kategorii „Literatura”, 2009 Nagroda Miasta Stołecznego Warszawy, 2009 Wybrana bibliografia: PROZA Studium, Czytelnik Warszawa 1963 Jałowiec, LSW Warszawa 1965 Drugi niedzielny autobus, LSW Warszawa 1969 Betlejem, Pelikan Warszawa 1987 O trzeciej nad ranem (z Izabelą Górnicką-Zdziech), Edycja Św. Pawła, 2009 POEZJA Wigilie wariata, Iskry Warszawa 1958 Sztuka stosowana, Czytelnik Warszawa 1963 Fraszka na dzień dobry, Czytelnik Warszawa 1969 Zapiski, PIW Warszawa 1970 Piołunie piołunowy, LSW Warszawa 1973 A kto się odda w radość, PAX Warszawa 1980 Wiersze, Biblioteka Tygodnika Stanu Wojennego Warszawa 1983 Gołąb pocztowy, Pokolenie Warszawa 1986 Wiersze, Solidarność Walcząca Łódź 1987 Kto chce znać wiatr, PAX Warszawa 1996 Golgota Jasnogórska, nakład numerowany 500 egzemplarzy, Paulinianum, Jasna Góra, Częstochowa, 2001, wyd I bibliofilskie. Nie proszę o wielkie znaki, PAX Warszawa 2002 List w butelce, Tower Press, Gdańsk 2004 W ciepłym wnętrzu kolędy, Zysk, Poznań 2007 Wiośnin: panna młodości, Poznań, Zysk i S-ka, 2008 Chrabąszcze, Lublin, „Gaudium”, 2009 DRAMATY, ORATORIA, MUSICALE, SZTUKI TELEWIZYJNE (daty wystawień lub publikacji) Rzecz Listopadowa, 1968 Kurdesz, 1968 Na szkle malowane, 1970 Doświadczyński, 1978 Wieczernik, 1984 Dybuk, KOS Warszawa 1988 Cyrano, 1997 Bo duszę ma nasz dom, 2004. Jajokracja, 2007.

Elżbieta Wójcik-Leese tłumaczy najnowszą poezję polską na język angielski. Jej przekłady ukazują się regularnie w pismach poetyckich, a także w antologiach (np. New European Poets czy Six Polish Poets). Opublikowała Salt Monody, wybór wierszy Marzanny Kielar; tom poezji Krystyny Miłobędzkiej czeka na druk. Współredagowała Carnivorous Boy Carnivorous Bird. Poetry from Poland. A bilingual edition (Zephyr Press, 2004), antologię prezentującą 24 poetów urodzonych między 1958 a 1969. Współpracuje z Poetry Wales, współredaguje Przekładaniec. Tłumaczy również książki dla dzieci i poezję anglojęzyczną. Bierze udział w międzynarodowym projekcie ‘Metropoetica – Poetry and Urban Space: Women writing cities’ (www.metropoetica.org). Mieszka w Kopenhadze.

 

***

Skąd to zmęczenie w nas każdego rana
Jakby każda noc była nie przespana
Skąd twarze takie szare, skąd oczy takie stare
Czemu gonimy tacy zadyszani,
Jakby się nam ta ziemia chwiała pod stopami
I skąd to, że nie wiemy, dokąd tak biegniemy.
Stąd ten krzyk - szybciej, szybciej. Inaczej padniemy...

 
 

***

Why do we wake up every morning so exhausted
As if each night we did not sleep a wink,
How come our faces so grey, and our eyes so old,
Why are we always in such a rush
As if the earth tried hard to ambush us,
How come we do not know where exactly we hurry so.
Why all the shouts: faster, faster. Or else we’ll give up the ghost.