GEERT VAN ISTENDAEL (ur. 1947) jest poetą, powieściopisarzem, eseistą, przewodniczącym flamandzkiego oddziału międzynarodowego stowarzyszenia pisarzy PEN Club, tłumaczem niemieckiej literatury, bajkopisarzem i – według własnego oświadczenia – reakcjonistą. W 1978 roku zadebiutował tomikiem Bomen wijzen niet maar wuiven (Drzewa nie wskazują, lecz wymachują). Do szerszej publiczności przebił się bestsellerem z 1989 roku pt. Het Belgische labyrint (Belgijski labirynt), uznawanym dziś za standardową analizę fenomenu, jakim jest Belgia. Van Istendael stałym motywem swojej twórczości uczynił ambiwalentny stosunek do kraju ojczystego (także do Brukseli, gdzie mieszka i pracuje), który nacechowany jest tyleż miłością, co nienawiścią. Także w jego poezji – by wymienić De iguanodons van Bernissart (Iguanodonty z Bernissart, 1983), Taalmachine (Maszyna języka, 2001) oraz ostatni jak do tej pory tomik Berichten en bezweringen (Wiadomości i zaklęcia, 2006) – Bruksela jest stale obecna, a sam poeta objawia swój krytycyzm wobec bezrozumnej modernizacji metropolii. Jest poetą miejskim, członkiem brukselskiego wielojęzycznego kolektywu poetów, którzy pracują razem nad poetycką wersją Eurokonstytucji.
JERZY KOCH jest profesorem Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Uniwersytetu Wrocławskiego. Wykłada historię literatury niderlandzkiej, szczególnie XIX i XX wieku, kolonialną literaturę niderlandzką, literaturę południowoafrykańską i afrikaans. Jest tłumaczem literatury niderlandzkiej (przełożył na język polski ponad 20 tytułów), laureatem nagrody im. Martinusa Nijhoffa, przyznawanej przez Fundację Księcia Bernharda (1995). Od 1996 jest członkiem Niderlandzkiego Towarzystwa Literackiego w Lejdzie, a od 2001 roku „badaczem stowarzyszonym” południowoafrykańskiego University of Free State. Jego liczne artykuły ukazywały się w czasopismach fachowych w Belgii, Holandii i RPA. Dwie z jego książek zostały wyróżnione nagrodą Ministra Edukacji Narodowej: Outsider onder de zijnen: vormen van xenofanie in de Afrikaanse roman (2002, Outsider wśród swoich. Formy ksenofanii w powieści afrikaans) i Historia literatury południowoafrykańskiej. Literatura afrikaans XVII-XIX wieku (2004). Jest pierwszym Polakiem, a zarazem pierwszym cudzoziemcem, będącym pełnoprawnym członkiem Południowoafrykańskiej Akademii Nauk i Sztuk (od 2005 roku).
Wij allen samen, zij die ons lief zijn, zij die ons haten,
Wij die hier komen vanuit alle landen, kerken en krotten, hoeken en panden,
Wij van Europa verlaten de bergen, bezoeken de dalen, benaderen de dorpen,
Verdwalen in steden. Wij, ja, wij allen, verzoeken de burgers, luister toch, luister,
Wil horen de zorgen, het branden, het sneeuwen van onze verhalen.
Wij allen samen, volk van Europa, verleden Europa
Van stieren en strijders, Europa van heden, sluimer en vrede,
Wij, volk van Europa, zo anders, zo eender,
Van alle beroepen, vakken en stielen, nederige, trotse,
Dure, armzalige, arbeid en kunde, droevig en blij:
My wszyscy razem, ci, którzy są nam drodzy, i ci, którzy nas nienawidzą,
My przychodzący ze wszystkich krajów, kościołów i nor, zaułków i kamienic,
My z Europy schodzimy z gór, poznajemy doliny, podchodzimy do wsi,
Gubimy się w miastach. Oto my, my wszyscy, prosimy obywateli, posłuchajcie, słuchajcie,
Chciejcie wysłuchać trosk, pożaru, śnieżyc naszych opowieści.
My razem wszyscy, lud Europy, Europy minionych
Byków i bojowników, Europy współczesnej drzemki i pokoju,
My, lud Europy, tak różny, a tak jednaki,
O wszelkich profesjach, fachach i zawodach, pokorne, dumne,
Drogie, skromne, praca i wiedza, smutki i wesela:
przekład Jerzy Koch